www.vivit.dk/kirkeaar.htm

2. søndag e. helligtrekonger (2. række)

Indgang (introitus)

Bryd ud i fryderåb for Gud, hele jorden,
lovsyng hans herlige navn, giv ham ære og pris (Sl 66,1-2)
Ære være Faderen og Sønnen og Helligånden,
som i begyndelsen, så nu og altid, og i al evighed. Amen.

Kollekt

Almægtige, evige Gud! Vi beder dig, at du vil se i nåde til vor skrøbelighed og udrække din vældige hånd til at skærme os imod alt ondt. Forlad os alle vore synder, og styrk os i troen på, at dit ord er mægtigt til at gøre alt, hvad dig behager, og til at give os arv iblandt alle de hellige i Himmeriget ved din elskede Søn, Jesus Kristus, vor Herre, som med dig lever og regerer i Helligånds enhed, én sand Gud fra evighed og til evighed. Amen. (1)
3. Kollekten er ny i forhold til Folkekirkens Alterbog '53

Eller

Herre, vor Gud, himmelske Fader! Vi takker dig, fordi du nådigt har indstiftet det hellige ægteskab og derved forhindrer hor og et løsagtigt liv. Vi beder dig: Giv os din Helligånd til at lede og styre i ægteskabet og i vore hjem, så vi undgår at give hinanden grund til modvilje og vrede, men lever i gudsfrygt og sammenhold og, selv om fristelser ikke vil udeblive, alligevel altid må fornemme (2) din nådige hjælp og velsignelse. Hjælp os at opdrage vore børn efter din vilje og leve med dem og med alle i tro og tillid og blive til evig tid salige ved din Søn, Jesus Kristus, vor Herre, som med dig lever og regerer i Helligånds enhed, én sand Gud fra evighed og til evighed. Amen. (3)
2. Folkekirkens Alterbog '92 skriver "spore".
3. Kollekten er en samskrivning af kollekt fra Folkekirkens Alterbog' 92 og kollekten før Folkekirkens Alterbog '53, som også takker Gud for ægteskabet som værn mod "horeri og skørlevned".

Læsning fra Det gamle Testamente: 1.Kongebog 8,1.12-13.20-30

Derpå sammenkaldte kong Salomo Israels ældste og alle stammehøvdingene, overhovederne for israelitternes fædrenehuse, hos sig i Jerusalem for at føre Herrens pagts ark op fra Davidsbyen, det samme som Zion.

Da sagde Salomo: Herren har sagt, at han vil bo i mørket. Nu har jeg bygget dig en bolig,
et sted, hvor du kan bo for evigt. Herren har holdt det løfte, han gav: Jeg har efterfulgt min far David, jeg sidder på Israels trone, som Herren lovede, og jeg har bygget huset for Herrens, Israels Guds, navn. Dér har jeg sørget for en plads til arken, hvori den pagt er, som Herren sluttede med vore fædre, da han førte dem ud af Egypten.

Salomo stillede sig foran Herrens alter over for hele Israels forsamling, bredte sine hænder ud mod himlen og bad:

Herre, Israels Gud, der er ingen Gud som du oppe i himlen eller nede på jorden, en Gud, der bevarer pagten og troskaben mod dine tjenere, når de af hele deres hjerte vandrer for dit ansigt. Du har holdt, hvad du lovede din tjener, min far David; hvad du lovede ham, har du opfyldt i dag. Herre, Israels Gud, hold nu det løfte, du gav din tjener, min far David: "Der skal aldrig mangle en af din slægt til at sidde på Israels trone, hvis blot dine sønner vogter deres færd, så de vandrer for mit ansigt, sådan som du har vandret for mit ansigt." Israels Gud, lad nu dit løfte, som du gav din tjener, min far David, stå fast. Bor Gud da på jorden? Nej, himlen og himlenes himmel kan ikke rumme dig; hvor meget mindre da dette hus, som jeg har bygget! Vend dig til din tjeners bøn og bønfaldelse, Herre min Gud, og hør det råb og den bøn, din tjener beder for dit ansigt i dag. Lad dine øjne være åbne for dette hus nat og dag, det sted, om hvilket du har sagt, at dér skal dit navn være, og hør den bøn, din tjener beder vendt mod dette sted. Hør din tjeners og dit folk Israels bønfaldelse, når de beder vendt mod dette sted, hør den i himlen, hvor du bor, hør og tilgiv!

Epistel: 1. Johannesbrev 2,28-3,3

Og nu, kære børn, bliv i ham, for at vi kan have frimodighed, når han åbenbares, og ikke skal stå med skam over for ham ved hans genkomst. Når I ved, at han er retfærdig, forstår I, at enhver, som gør retfærdigheden, er født af ham.

Se, hvor stor kærlighed Faderen har vist os, at vi kaldes Guds børn, og vi er det! Derfor kender verden ikke os, fordi den ikke kender ham. Mine kære, vi er Guds børn nu, og det er endnu ikke åbenbaret, hvad vi skal blive. Vi ved, at når han åbenbares, skal vi blive ligesom han, for vi skal se ham, som han er. Enhver, som har dette håb til ham, renser sig selv, ligesom han er ren.

Evangelium: Johannes 4,5-26

Han kom da til en by i Samaria, der hed Sykar, i nærheden af det stykke jord, Jakob gav sin søn Josef. Dér var Jakobskilden. Træt af vandringen satte Jesus sig så ved kilden; det var ved den sjette time.

En samaritansk kvinde kom for at hente vand. Jesus sagde til hende: "Giv mig noget at drikke." Hans disciple var nemlig gået ind til byen for at købe mad. Den samaritanske kvinde sagde til ham: "Hvordan kan du, en jøde, bede mig, en samaritansk kvinde, om noget at drikke?" - jøder vil nemlig ikke have med samaritanere at gøre. Jesus svarede hende: "Hvis du kendte Guds gave og vidste, hvem det er, der siger til dig: Giv mig noget at drikke, så ville du have bedt ham, og han ville have givet dig levende vand." Kvinden sagde til ham: "Herre, du har ingen spand, og brønden er dyb; hvor får du så levende vand fra? Du er vel ikke større end vor fader Jakob, som gav os brønden og selv drak af den, ligesom hans sønner og hans kvæg?" Jesus svarede hende: "Enhver, som drikker af dette vand, skal tørste igen. Men den, der drikker af det vand, jeg vil give ham, skal aldrig i evighed tørste. Det vand, jeg vil give ham, skal i ham blive en kilde, som vælder med vand til evigt liv." Kvinden sagde til ham: "Herre, giv mig det vand, så jeg ikke skal tørste og gå herud og hente vand."

Han sagde til hende: "Gå hen og kald på din mand, og kom herud!" Kvinden svarede: "Jeg har ingen mand." Jesus sagde til hende: "Du har ret, når du siger: Jeg har ingen mand; for du har haft fem mænd, og den, du har nu, er ikke din mand; dér sagde du noget sandt."

Kvinden sagde til ham: "Herre, jeg ser, at du er en profet. Vore fædre har tilbedt Gud på dette bjerg, men I siger, at stedet, hvor man skal tilbede ham, er i Jerusalem." Jesus sagde til hende: "Tro mig, kvinde, der kommer en time, da det hverken er på dette bjerg eller i Jerusalem, I skal tilbede Faderen. I tilbeder det, I ikke kender; vi tilbeder det, vi kender, for frelsen kommer fra jøderne. Men der kommer en time, ja, den er nu, da de sande tilbedere skal tilbede Faderen i ånd og sandhed. For det er sådanne tilbedere, Faderen vil have. Gud er ånd, og de, som tilbeder ham, skal tilbede i ånd og sandhed." Kvinden sagde til ham: "Jeg ved, at Messias skal komme" - det vil sige Kristus; "når han kommer, vil han fortælle os alt." Jesus sagde til hende: "Det er mig, den der taler til dig."

ENGLISH
ESV 1 Kings 8:1.12-13.20-30
1 Then Solomon assembled the elders of Israel and all the heads of the tribes, the leaders of the fathers' houses of the people of Israel, before King Solomon in Jerusalem, to bring up the ark of the covenant of the LORD out of the city of David, which is Zion. (1 Ki. 8:1 ESV)

12 Then Solomon said, "The LORD has said that he would dwell in thick darkness.
13 I have indeed built you an exalted house, a place for you to dwell in forever."

20 Now the LORD has fulfilled his promise that he made. For I have risen in the place of David my father, and sit on the throne of Israel, as the LORD promised, and I have built the house for the name of the LORD, the God of Israel.
21 And there I have provided a place for the ark, in which is the covenant of the LORD that he made with our fathers, when he brought them out of the land of Egypt."
22 Then Solomon stood before the altar of the LORD in the presence of all the assembly of Israel and spread out his hands toward heaven,
23 and said, "O LORD, God of Israel, there is no God like you, in heaven above or on earth beneath, keeping covenant and showing steadfast love to your servants who walk before you with all their heart;
24 you have kept with your servant David my father what you declared to him. You spoke with your mouth, and with your hand have fulfilled it this day.
25 Now therefore, O LORD, God of Israel, keep for your servant David my father what you have promised him, saying, 'You shall not lack a man to sit before me on the throne of Israel, if only your sons pay close attention to their way, to walk before me as you have walked before me.'
26 Now therefore, O God of Israel, let your word be confirmed, which you have spoken to your servant David my father.
27 "But will God indeed dwell on the earth? Behold, heaven and the highest heaven cannot contain you; how much less this house that I have built!
28 Yet have regard to the prayer of your servant and to his plea, O LORD my God, listening to the cry and to the prayer that your servant prays before you this day,
29 that your eyes may be open night and day toward this house, the place of which you have said, 'My name shall be there,' that you may listen to the prayer that your servant offers toward this place.
30 And listen to the plea of your servant and of your people Israel, when they pray toward this place. And listen in heaven your dwelling place, and when you hear, forgive.

1 John 2:28-3:3 ESV
28 And now, little children, abide in him, so that when he appears we may have confidence and not shrink from him in shame at his coming.
29 If you know that he is righteous, you may be sure that everyone who practices righteousness has been born of him.
1 See what kind of love the Father has given to us, that we should be called children of God; and so we are. The reason why the world does not know us is that it did not know him.
2 Beloved, we are God's children now, and what we will be has not yet appeared; but we know that when he appears we shall be like him, because we shall see him as he is.
3 And everyone who thus hopes in him purifies himself as he is pure.

John. 4:5-26 ESV
5 So he came to a town of Samaria called Sychar, near the field that Jacob had given to his son Joseph.
6 Jacob's well was there; so Jesus, wearied as he was from his journey, was sitting beside the well. It was about the sixth hour.
7 A woman from Samaria came to draw water. Jesus said to her, "Give me a drink."
8 (For his disciples had gone away into the city to buy food.)
9 The Samaritan woman said to him, "How is it that you, a Jew, ask for a drink from me, a woman of Samaria?" (For Jews have no dealings with Samaritans.)
10 Jesus answered her, "If you knew the gift of God, and who it is that is saying to you, 'Give me a drink,' you would have asked him, and he would have given you living water."
11 The woman said to him, "Sir, you have nothing to draw water with, and the well is deep. Where do you get that living water?
12 Are you greater than our father Jacob? He gave us the well and drank from it himself, as did his sons and his livestock."
13 Jesus said to her, "Everyone who drinks of this water will be thirsty again,
14 but whoever drinks of the water that I will give him will never be thirsty again. The water that I will give him will become in him a spring of water welling up to eternal life."
15 The woman said to him, "Sir, give me this water, so that I will not be thirsty or have to come here to draw water."
16 Jesus said to her, "Go, call your husband, and come here."
17 The woman answered him, "I have no husband." Jesus said to her, "You are right in saying, 'I have no husband';
18 for you have had five husbands, and the one you now have is not your husband. What you have said is true."
19 The woman said to him, "Sir, I perceive that you are a prophet.
20 Our fathers worshiped on this mountain, but you say that in Jerusalem is the place where people ought to worship."
21 Jesus said to her, "Woman, believe me, the hour is coming when neither on this mountain nor in Jerusalem will you worship the Father.
22 You worship what you do not know; we worship what we know, for salvation is from the Jews.
23 But the hour is coming, and is now here, when the true worshipers will worship the Father in spirit and truth, for the Father is seeking such people to worship him.
24 God is spirit, and those who worship him must worship in spirit and truth."
25 The woman said to him, "I know that Messiah is coming (he who is called Christ). When he comes, he will tell us all things."
26 Jesus said to her, "I who speak to you am he."

FARSI / PERSISK

اول پادشاهان ايش 8

1  آنگاه‌ سلیمان‌، مشایخ‌ اسرائیل‌ و جمیع رؤسای‌ اسباط‌ و سروران‌ خانه‌های‌ آبای‌بنی‌اسرائیل‌ را نزد سلیمان‌ پادشاه‌ در اورشلیم‌ جمع‌ كرد تا تابوت‌ عهد خداوند را از شهر داود كه‌ صهیون‌ باشد، برآورند.


12  آنگاه‌ سلیمان‌ گفت‌: « خداوند گفته‌ است‌ كه‌ در تاریكی‌ غلیظ‌ ساكن‌ می‌شوم‌.
13  فی‌الواقع‌ خانه‌ای‌ برای‌ سكونت‌ تو و مكانی‌ را كه‌ در آن‌ تا به‌ ابد ساكن‌ شوی‌ بنا نموده‌ام‌.»

20  پس‌ خداوند كلامی‌ را كه‌ گفته‌ بود ثابت‌ گردانید، و من‌ به‌ جای‌ پدر خود داود برخاسته‌، و بر وفق‌ آنچه‌ خداوند گفته‌ بود بر كرسی‌ اسرائیل‌ نشسته‌ام‌، و خانه‌ را به‌ اسم‌ یهُوَه‌، خدای‌ اسرائیل‌، بنا كرده‌ام.
21  و در آن‌، مكانی‌ مقرّر كرده‌ام‌ برای‌ تابوتی‌ كه‌ عهد خداوند در آن‌ است‌ كه‌ آن‌ را با پدران‌ ما حین‌ بیرون‌ آوردن‌ ایشان‌ از مصر بسته‌ بود.»
22  و سلیمان‌ پیش‌ مذبح‌ خداوند به‌ حضور تمامی‌ جماعت‌ اسرائیل‌ ایستاده‌، دستهای‌ خود را به‌ سوی‌ آسمان‌ برافراشت‌
23  و گفت‌: «ای‌ یهُوَه‌، خدای‌ اسرائیل‌، خدایی‌ مثل‌ تو نه‌ بالا در آسمان‌ و نه‌ پایین‌ بر زمین‌ هست‌ كه‌ با بندگان‌ خود كه‌ به‌ حضور تو به‌ تمامی‌ دل‌ خویش‌ سلوك‌ می‌نمایند، عهد و رحمت‌ را نگاه‌ می‌داری‌.
24  و آن‌ وعده‌ای‌ كه‌ به‌ بندۀ خود، پدرم‌ داود داده‌ای‌، نگاه‌ داشته‌ای‌ زیرا به‌ دهان‌ خود وعده‌ دادی‌ و به‌ دست‌ خود آن‌ را وفا نمودی‌ چنانكه‌ امروز شده‌ است‌.
25  پس‌ الا´ن‌ ای‌ یهُوَه‌، خدای‌ اسرائیل‌، با بندۀ خود، پدرم‌ داود، آن‌ وعده‌ای‌ را نگاه‌ دار كه‌ به‌ او داده‌ و گفته‌ای‌ كسی‌ كه‌ بر كرسی‌ اسرائیل‌ بنشیند برای‌ تو به‌ حضور من‌ منقطع‌ نخواهد شد، به‌ شرطی‌ كه‌ پسرانت‌ طریق‌های‌ خود را نگاه‌ داشته‌، به‌ حضور من‌ سلوك‌ نمایند چنانكه‌ تو به‌ حضورم‌ رفتار نمودی‌.
26  و الا´ن‌ ای‌ خدای‌ اسرائیل‌ تمنّا اینكه‌ كلامی‌ كه‌ به‌ بندۀ خود، پدرم‌ داود گفته‌ای‌، ثابت‌ بشود.
27  « اما آیا خدا فی‌الحقیقۀ بر زمین‌ ساكن‌ خواهد شد؟ اینك‌ فلك‌ و فلك‌الافلاك‌ تو را گنجایش‌ ندارد تا چه‌ رسد به‌ این‌ خانه‌ای‌ كه‌ من‌ بنا كرده‌ام‌.
28  لیكن‌ ای‌ یهُوَه‌، خدای‌ من‌، به‌ دعا و تضرّع‌ بندۀ خود توجه‌ نما و استغاثه‌ و دعایی‌ را كه‌ بنده‌ات‌ امروز به‌ حضور تو می‌كند، بشنو،
29  تا آنكه‌ شب‌ و روز چشمان‌ تو بر این‌ خانه‌ باز شود و بر مكانی‌ كه‌ درباره‌اش‌ گفتی‌ كه‌ اسم‌ من‌ در آنجا خواهد بود و تا دعایی‌ را كه‌ بنده‌ات‌ به‌ سوی‌ این‌ مكان‌ بنماید، اجابت‌ كنی‌.
30  و تضرّع‌ بنده‌ات‌ وقوم‌ خود اسرائیل‌ را كه‌ به‌ سوی‌ این‌ مكان‌ دعا می‌نمایند، بشنو و از مكان‌ سكونت‌ خود، یعنی‌ از آسمان‌ بشنو و چون‌ شنیدی‌ عفو نما.

3 - اول يوحنا ايش 2

28  الآن ای فرزندان در او ثابت بمانید تا چون ظاهر شود، اعتماد داشته باشیم و در هنگام ظهورش از وی خجل نشویم.
29  اگر فهمیده‌اید که او عادل است، پس می‌دانید که هر که عدالت را بجا آوَرَد، از وی تولّد یافته است.

 1  ملاحظه کنید چه نوع محبّت پدر به ما داده است تا فرزندان خدا خوانده شویم؛ و چنین هستیم و از این جهت دنیا ما را نمی‌شناسد زیرا که او را نشناخت.
2  ای حبیبان، الآن فرزندان خدا هستیم و هنوز ظاهر نشده است آنچه خواهیم بود؛ لکن می‌دانیم که چون او ظاهر شود، مانند او خواهیم بود زیرا او را چنانکه هست خواهیم دید.
3  و هرکس که این امید را بر وی دارد، خود را پاک می‌سازد چنانکه او پاک است.

يوحنا ايش 4
5  پس به شهری از سامره که سوخار نام داشت، نزدیک به آن موضعی که یعقوب به پسر خود یوسف داده بود رسید.
6  و در آنجا چاه یعقوب بود. پس عیسی از سفر خسته شده، همچنین بر سر چاه نشسته بود و قریب به ساعت ششم بود
7  که زنی سامری بجهت آب کشیدن آمد. عیسی بدو گفت، جرعهای آب به من بنوشان.
8  زیرا شاگردانش بجهت خریدن خوراک به شهر رفته بودند.
9  زن سامری بدو گفت، چگونه تو که یهود هستی از من آب می‌خواهی و حال آنکه زن سامری می‌باشم؟ زیرا که یهود با سامریان معاشرت ندارند.
10  عیسی در جواب او گفت، اگر بخشش خدا را می‌دانستی و کیست که به تو می‌گوید آب به من بده، هرآینه تو از او خواهش می‌کردی و به تو آب زنده عطا می‌کرد.
11  زن بدو گفت، ای آقا دلو نداری و چاه عمیق است. پس از کجا آب زنده داری؟
12  آیا تو از پدر ما یعقوب بزرگتر هستی که چاه را به ما داد و خود و پسران و مواشی او از آن می‌آشامیدند؟
13  عیسی در جواب او گفت، هر که از این آب بنوشد باز تشنه گردد،
14  لیکن کسی که از آبی که من به او می‌دهم بنوشد، ابداً تشنه نخواهد شد، بلکه آن آبی که به او می‌دهم در او چشمه آبی گردد که تا حیات جاودانی می‌جوشد.
15  زن بدو گفت، ای آقا آن آب را به من بده تا دیگر تشنه نگردم و به اینجا بجهت آب کشیدن نیایم.
16  عیسی به او گفت، برو و شوهر خود را بخوان و در اینجا بیا.
17  زن در جواب گفت، شوهر ندارم. عیسی بدو گفت، نیکو گفتی که شوهر نداری!
18  زیرا که پنج شوهر داشتی و آنکه الآن داری شوهر تو نیست! این سخن را راست گفتی!
19  زن بدو گفت، ای آقا می‌بینم که تو نبی هستی!
20  پدران ما در این کوه پرستش می‌کردند و شما می‌گویید که در اورشلیم جایی است که در آن عبادت باید نمود.
21  عیسی بدو گفت، ای زن مرا تصدیق کن که ساعتی می‌آید که نه در این کوه و نه در اورشلیم پدر را پرستش خواهید کرد.
22  شما آنچه را که نمی‌دانید می‌پرستید امّا ما آنچه را که می‌دانیم عبادت می‌کنیم زیرا نجات از یهود است.
23  لیکن ساعتی می‌آید بلکه الآن است که در آنْ پرستندگانِ حقیقی پدر را به روح و راستی پرستش خواهند کرد زیرا که پدر مثل این پرستندگان خود را طالب است.
24  خدا روح است و هر که او را پرستش کند می‌باید به روح و راستی بپرستد.
25  زن بدو گفت، می‌دانم که مسیح یعنی کَرسْتُسْ می‌آید. پس هنگامی که او آید از هر چیز به ما خبر خواهد داد.
26  عیسی بدو گفت، من که با تو سخن می‌گویم همانم.

Cantonese

列王紀上 8 章 [Cantonese]

1 那時所羅門以色列 的長老、和各支派的首領、並以色列 的族長、招聚到耶路撒冷 、要把耶和華的約櫃、從大衛 城就是錫安運上來。

12 那時所羅門說、耶和華曾說、他必住在幽暗之處。
13 我已經建造殿宇作你的居所、為你永遠的住處。

20 現在耶和華成就了他所應許的話、使我接續我父大衛 、坐以色列 的國位、又為耶和華以色列  神的名建造了殿。
21 我也在其中為約櫃預備一處.約櫃內有耶和華的約、就是他領我們列祖出埃及地的時候、與他們所立的約。
22 所羅門當著以色列 會眾、站在耶和華的壇前、向天舉手說、
23 耶和華以色列 的 神阿、天上地下沒有神可比你的.你向那盡心行在你面前的僕人、守約施慈愛.
24 向你僕人我父大衛 所應許的話、現在應驗了.你親口應許、親手成就、正如今日一樣。
25 耶和華以色列 的 神阿、你所應許你僕人我父大衛 的話、說、你的子孫若謹慎自己的行為、在我面前行事像你所行的一樣、就不斷人坐以色列 的國位.現在求你應驗這話。
26以色列 的 神阿、求你成就向你僕人我父大衛 所應許的話。
27  神果真住在地上麼、看哪、天和天上的天、尚且不足你居住的、何況我所建的這殿呢。
28 惟求耶和華我的 神垂顧僕人的禱告祈求、俯聽僕人今日在你面前的祈禱呼籲.
29 願你晝夜看顧這殿、就是你應許立為你名的居所.求你垂聽僕人向此處禱告的話。
30 你僕人和你民以色列 向此處祈禱的時候、求你在天上你的居所垂聽、垂聽而赦免。

約翰壹書 2 章 - 約翰壹書 3 章

28 小子們哪、你們要住在主裡面.這樣、他若顯現、我們就可以坦然無懼.當他來的時候、在他面前也不至於慚愧。
29 你們若知道他是公義的、就知道凡行公義之人都是他所生的。

1 你看父賜給我們是何等的慈愛、使我們得稱為 神的兒女.我們也真是他的兒女.世人所以不認識我們、是因未曾認識他。
2 親愛的弟兄阿、我們現在是 神的兒女、將來如何、還未顯明.但我們知道主若顯現、我們必要像他.因為必得見他的真體。
3 凡向他有這指望的、就潔淨自己、像他潔淨一樣。

約翰福音 4 章 [Cantonese]

5 於是到了撒瑪利亞 的一座城、名叫敘加、靠近雅各 給他兒子約瑟 的那塊地。
6 在那裡有雅各 井。耶穌 因走路困乏、就坐在井旁.那時約有午正。
7 有一個撒瑪利亞 的婦人來打水.耶穌 對他說、請你給我水喝。
8 那時門徒進城買食物去了。
9 撒瑪利亞 的婦人對他說、你既是 猶太 人、怎麼向我一個撒瑪利亞 婦人要水喝呢。原來 猶太 人和撒瑪利亞 人沒有來往。
10 耶穌 回答說、你若知道 神的恩賜、和對你說給我水喝的是誰、你必早求他、他也必早給了你活水。
11 婦人說、先生沒有打水的器具、井又深、你從那裡得活水呢。
12 我們的祖宗雅各 、將這井留給我們.他自己和兒子並牲畜、也都喝這井裡的水、難道你比他還大麼。
13 耶穌 回答說、凡喝這水的、還要再渴.
14 人若喝我所賜的水就永遠不渴.我所賜的水、要在他裡頭成為泉源、直湧到永生。
15 婦人說、先生、請把這水賜給我、叫我不渴、也不用來這麼遠打水。
16 耶穌 說、你去叫你丈夫也到這裡來。
17 婦人說、我沒有丈夫。耶穌 說、你說沒有丈夫、是不錯的.
18 你已經有五個丈夫.你現在有的、並不是你的丈夫.你這話是真的.
19 婦人說、先生、我看出你是先知。
20 我們的祖宗在這山上禮拜.你們倒說、應當禮拜的地方是在耶路撒冷
21 耶穌 說、婦人、你當信我、時候將到、你們拜父、也不在這山上、也不在耶路撒冷
22 你們所拜的、你們不知道.我們所拜的、我們知道.因為救恩是從 猶太 人出來的。
23 時候將到、如今就是了、那真正拜父的、要用心靈和誠實拜他、因為父要這樣的人拜他。
24  神是個靈.〔或無個字〕所以拜他的、必須用心靈和誠實拜他。
25 婦人說、我知道彌賽亞、(就是那稱為基督 的)要來.他來了、必將一切的事都告訴我們。
26 耶穌 說、這和你說話的就是他。

Translation: Farsi and Cantonese:
https://www.wordproject.org/bibles/parallel/b_40/